Aanpak


De ontwikkeling van een jongere is te vergelijken met de ontwikkeling van een vlinder. Beginnend als rups spint hij zich na een tijdje in een cocon, om op wonderbaarlijke wijze weer als vlinder tevoorschijn te komen.
Het kind groeit op, spint zich in als puber in een soms ondoordringbare cocon, om als volwassene verder te leven. Het is een normaal proces wat gelukkig in heel veel gevallen goed gaat. Maar hoe signaleer je en wat doe je wanneer het mis gaat.

 
De ontwikkeling van een vlinder kun je niet los zien van het milieu waarin dit gebeurt. Drugs vormen een risicofactor. Voorkomen dat kinderen ontsporen, dat is preventie. Ieder kind een rugzakje waar bijvoorbeeld kennis over middelen inzit, een gids om risico’s te herkennen, vaardigheden om met groepsdruk om te kunnen gaan en adressen waar hulp gevraagd kan worden.
Met behulp van preventieve bagage weet de gemiddelde jongere zonder al teveel moeite om te gaan met drugs. Dit gaat voor alcohol niet op. We zijn in Katwijk steeds meer onder de indruk geraakt van de manier waarop alcohol het hele leefmilieu van de opgroeiende jongere beïnvloedt.

 
En niet alleen in Katwijk. Wanneer de Wereld Gezondheidsraad stelt dat één op de vier doden tussen de 15 en 30 jaar te maken heeft met alcohol dan spreek je over een wereldwijd probleem. Wat doe je wanneer één op de vier jongens zich minstens één keer per maand volledig vol laat lopen. Wat doe je aan de talloze vormen van zinloos geweld die een gevolg zijn van alcohol.

 
Het Platform vindt de alcoholproblematiek zo breed dat gevraagd is om een actieve inbreng vanuit de politiek, horeca, hulpverlening, kerken, jongerenwerk; kortom een ieder die een bijdrage wil leveren aan het beheersbaar maken van het alcoholgebruik. Betrokkenheid en een breed draagvlak is het belangrijkste om vervolgens de plannen te realiseren die gebaseerd zijn op zowel volksgezondheid als op regelgeving en handhaving.

 
Het Platform is vergelijkbaar met de mol, de graafmachine die een tunnel onder het kanaal graaft. Ondanks speurtochten via onder andere het internet zijn er nauwelijks voorbeeldgemeenten te vinden waar projecten van kunnen worden overgenomen. Daarom graaft het Platform zijn eigen weg door veelal onontgonnen terrein. De problemen die het Platform op straat en op locatie tegenkomt worden besproken.

 
Met behulp van werkgroepen wordt naar een structurele oplossing gezocht, waarna zoveel mogelijk wordt geprobeerd deze oplossing in de bestaande organisaties in te bedden. Of het Platform ooit aan de andere kant van de vaak donkere tunnel uitkomt is maar de vraag. In ieder geval is er de afgelopen jaren al een behoorlijke tunnel gegraven.